Reviews of Karol Szymanowski The Complete Songs for voice and piano


Five stars out of five

"Poised somewhere along the misty outskirts of 20th-century music is Karol Szymanowski, gentle lone wolf, dreamer and aesthete, someone who could conjure chords of transcendent beauty and suspend radiant melodies above them. A brand new four-disc set of Szymanowski's Complete Songs for Voice and Piano (Channel Classics CCS 19398 ) takes us from sombre early pieces inspired by German Romanticism to various songs from texts by the Persian poet Háfiz and Szymanowski's Polish compatriots.
Spending just a minute or two in the hypnotic company of, say, "The Song of the Wave" from the six Songs of the Fairy Princess (CD 4, track 5), with its darkly luminous harmonies, its echoes of Debussy and aromatic hints of the East, should be enough to convert anyone. Or the three sombre lullabies, where listening is more like eavesdropping on a profoundly private brand of reverie.
Soprano Iwona Sobotka holds us enthralled, just as tenor Piotr Beczala, soprano Juliana Gondek and mezzo Urszula Kryger had done on the first three discs. And yet so often the multi-shaded pianistic backdrops hold the most treasurable surprises, which is why pianist Reinild Mees is surely the real star of the show."
  Rob Cowan, Independent
July 26, 2004


A fine set that shows how far and wide in mood this Polish songsmith roamed

What a journey is on offer here. This set proposes a kind of luxury musical package-tour for the jet-set age – today expressionist Austria, tomorrow Slavic fantasy, the day after high-romanticism in Germany, and then away for a weekend in the exotic realms of the Near East. The different locales here just materialise out of thin air, colourful, fully formed, without a moment for the traveller to get bored on the way.
Szymanowski’s song output is doubly intriguing – first, for those far-flung contrasts of style; second, because it is so little known. Half a lifetime of attending live recitals is unlikely to bring one into much contact with his songs, apart from the Songs of the Fairy Princess, which come round from time to time in their orchestral version. Of course, the Polish language is an issue, but this admirable set reminds us that there are also songs in German and even a James Joyce cycle in English.
Four singers take part, one to each disc. Piotr Beczala is a light, poetic young tenor, who also has some passion up his sleeve. He is dreamily captivating in the early Six Songs of Op 2, where Fauré and Rachmaninov seem to be whispering ideas alternately over Szymanowski’s shoulders; catches well the change of tone to religious concentration in the Three Fragments by Jan Kasprowicz; and brings lyric beauty to the Schoenberg-inspired Op 13 settings.
Soprano Juliana Gondek is less appealing. Her voice is a touch brittle for the sultry mood Szymanowski must have had in mind for the Songs of the Infatuated Muezzin and a bit more could be made of the words in the Joyce cycle. Yet there is still much to enjoy: why don’t the Bunte Lieder, with their Viennese air of cultured enjoyment, come round in recitals today ?
The third disc introduces the sensitive singing of mezzo Urszula Kryger. She plunges straight into the swirling Tristanesque ecstasy of the Wagnerian Op 20 set with its embarrassingly overwritten poetry by Tadeusz Micinski (it must be tricky not to blush at a line like ‘In the gardens of your breasts apple trees (are) in blossom’). The glinting lights of the Orient return in Des Hafis Liebeslieder, another set of paraphrases by Hans Bethge to place beside Das Lied von der Erde, and the four songs of Op 41 then take us forward into more ambiguous and experimental terrain.
The familiar Songs of the Fairy Princess promise a magical opening of the fourth disc in a winning performance by young Iwona Sobotka, a name to note. Here is a pure, steady, light soprano, who can flit up into the ledger lines where Stravinsky’s very similar Rossignol takes wing without a hint of shrillness. Sobotka is also interesting in the antique Polish songs of the Slopiewnie, Op 46 and makes a lively job of the miniature Children’s Rhymes of Op 49, even if a few of those go rather a long way.
Through all of this the pianist, Reinild Mees, exhibits a faultness sense of atmosphere, whether delicately conjuring Oriental mystery or thundering up and down Lisztian octaves. Those who fight shy of more than an hour of Szymanowski might prefer Dorothy Dorow’s single-disc survey on Etcetera (1/92), but her edgy coloratura affords less enjoyment than this Channel Classics set. The adventurous traveller need look no further.

Richard Fairman
November 2004


Four stars out of five

"Karol Szymanowski (1882-1937) is now best known for one opera, the highly charged King Roger, and a handful of works for orchestra, including two violin concertos and a choral symphony. The rest of his output is explored only occasionally in this country, so this survey of his songs, all performed with great care and sensitivity by a quartet of Polish singers, opens up territory that will be unknown to most British listeners.
The only familiar items here are the Op 42 Songs of the Infatuated Muezzin, and the Songs of the Fairy Princess Op 31. Like the Op 24 Love Songs of Hafiz, these exist in orchestral as well as piano versions and were composed in the years of the first world war that also produced Szymanowski's First Violin Concerto and Third Symphony.
Those cycles typify all that is most intriguing about Szymanowski's finest music, for by the time they were written he had forged his own distinctive style, replacing the heavily laden romanticism of his early works with a language showing his awareness of what modernism had already achieved. It contains identifiable echoes of Debussy and Ravel, Scriabin and Stravinsky, but fused into a deeply personal and expressively powerful whole, which proved the perfect vehicle for a series of works that explored his fascination with exoticism in general and the world of the near east in particular. In the 1920s his music shifted its focus again, with Polish nationalism driving his attempts to integrate folk material into what had become basically a neoclassical style.
All of those phases are represented in the songs, for which Reinild Mees is the accomplished pianist in this set. The tenor Piotr Beczala has the hardest job with the early settings, which bring together French and German song traditions in a sometimes uneasy mixture, but does it well. The soprano Juliana Gondek is a little edgy in groups like the Muezzin songs, which ideally need a more voluptuous sound, but the soprano Iwona Sobotka gets the Fairy Princess cycle just right, and the mezzo Urszula Kryger really projects the Hafiz settings and the powerful group of Four Songs to Poems by Tagore Op 41.
But there are fascinating things to be discovered on all the discs; this is a genuinely important release."
Andrew Clements, The Guardian
July 30, 2004

Karol Szymanowski – Complete Songs for Voice and Piano

Obwohl die Musik des Polen Szymanowski weit davon entfernt ist, eklektizistisch zu sein, spiegelt sie auf betörende Weise die Moderne des anbrechenden 20. Jahrhunderts wider, und zwar auf so vielfältige Weise zwischen Spätromantik, Impressionismus, Expressionismus und ihrer späten Rückbesinnung auf folkloristischen Spuren, dass sie wie ein Kristallisationspunkt dieser Tendenzen anmutet. Das gilt nicht nur für musikalische Einflüsse, denn Szymanowski war ein profunder literarischer Kenner, der sich von Jugendstil, Symbolismus und orientalischen Stimmungen – etwa in “Des Hafis Liebeslieder”(in der Übersetzung von Hans Bethge)- anregen liess. Verdichtet finden sich alle Spuren in seinen Liederen, rund 20 Zyklen, die zwischen 1900 und Anfang der 30er Jahre entstanden. Auf Initiative der niederländischen Pianistin Reinild Mees, die sich vor allem der zwischen den Kriegen entstandenen und anschliessend vergessene Musik widmet, entstand diese wichtige Gesamteinspielung von Szymanowskis Liedern auf vier CDs.
In diesen Liedern findet man den hochindividuellen Stil, wie man ihn bei uns am ehestens aus Szymanowskis Oper König Roger kennt, zwischen tristanhafter Chromatik und volkstümlichen Weisen in der Nachfolge Bartóks. Es sind keine Lieder, die sich sofort erschliessen, sondern raffiniert ziselierte Kunstwerke, die eingehende Beschäftigung erfordern. Für ein solch intensives Hörabenteuer ist diese Edition die vollkommene Basis. Von den Interpreten, von denen vor allem ein subtiles, uneitles Stimmgestalten verlangt wird, darf der zwischen Salzburg, Wien, Zürich und Paris gesuchte Piotr Beczala besondere Aufmerksamkeit beanspruchen. RF

Oktober 2004

Karol Szymanowski, complete liederen voor zang en piano.
Piotr Beczala, tenor, Juliana Gondek, sopraan, Urszula Kryger, mezzosopraan, Iwona Sobotka, sopraan en Reinild Mees, piano. Channel Classics

De Poolse muziek zat begin vorige eeuw in het slop, maar Szymanowski snoof al voor de Eerste Wereldoorlog de lucht van Parijs (Debussy), Wenen en Berlijn (Mahler). Aan Italiaanse stranden, in Algerije en Marokko ontwaakte zijn homoseksualiteit en in een houten hut in de Oekraïne kristalliseerde zijn stijl zich uit, voor hij als decadente zoon van oude adel werd verdreven door de Bolsjewieken. Dankzij baanbrekend werk van de in 20ste-eeuse liedrepertoire gespecialiseerde pianiste Reinild Mees, zijn Szymanowski’s liederen nu compleet te beluisteren op vier cd’s met vier Poolse vocalisten in een fraai verzorgde box. In het postume opus Das Grab des Hafis kan Mees fladderen met hoge trillers en loopjes. Rijk van kleur is haar pianoklank in de sopraan-cyclus Slopiewnie. De sopraan Sobotka (winnares van het Elisabeth Concours 2004) kleurt van gevoileerd tot nasaal in een mysterieus mijmerende Vocalise-étude. Na veel ‘ach en wee’zingt tenor Beczala van een gespierde vent uit het Tatra-gebergte die verlekkerd de lippen likt na de kus van een meisje uit Olcza.

Huib Ramaer, De Volkskrant
21 oktober 2004

Liederen van Szymanowski
Pianiste Reinild Mees

De liederen van de Poolse componist Karol Szymanowski (1882-1937) kom je nauwelijks tegen in de concertzaal of op de radio. Voor de pianiste Reinild Mees is dat juist een stimulans. Zij heeft een stichting opgericht die zich inzet voor verwaarloosd liedrepertoire, vooral uit de periode tussen de beide wereldoorlogen. Na Franz Schreker en Ottorino Respighi brengt zij nu Szymanowski onder de aandacht.
Met vier van oorsprong Poolse zangers heeft zij op het label Channel Classics alle 122 liederen van deze laatromanticus opgenomen. Het resultaat is opmerkelijk. De in herfsttinten gehulde stukken worden door twee sporanen, een mezzo en een tenor gloedvol en met groot stilistisch besef vertolkt. Vooral door de jonge sopraan Iwona Sobotka, die dit jaar het Koningin Elisabeth Concours op haar naam zette en in november zal debuteren in Carnegie Hall. Reinild Mees werd voor deze vier cd's tellende box bekroond met de Poolse Cultuurprijs.
Béla Luttmer, De Telegraaf
3 oktober 2004

Uitvoering 8

Van de ruim zestig opusnummers die Karol Szymanowski (1882-1937) naliet is ruim de helft gecomponeerd voor de menselijke stem: opera, oratorium, cantate en liederen met begeleiding van orkest of piano. In de laatste categorie behoren maar liefst 122 exemplaren, hier voor het eerst verenigd in een uitgave op vier cd’s. De stuwende kracht achter dit project is de onvolprezen begeleidster Reinild Mees met haar Stichting Het 20ste-eeuwse Lied. Jared Sackcs heeft met zijn label Channel Classics die Stichting liefdevol omarmd; eerder verschenen complete liederen van Schreker en Respighi op elk twee cd’s. Szymanowski’s reputatie berust in Nederland vrijwel uitsluitend op zijn Stabat mater – misschien wel de mooiste verklanking aller tijden van die tekst. De liederen vormen echter – afgezien van de vioolmuziek – het interessantste deel van zijn oeuvre, ook al omdat zij een compleet beeld geven van de ontwikkeling van de componist, van het hoogromantische opus 2 tot de simpele volkskunst van de Kurpische liederen op.58. Ieder van de deelnemende vocalisten neemt een hele CD van ruim een uur voor zijn/haar rekening. Tenor Piotr Beczala is in vocaal opzicht de ontdekking van deze uitgave. Een prachtige lyrische tenor die zijn instrument smaakvol gebruikt in de hoogromantische klanken van de vroege opusnummers 2, 5, 7,11 en 15. Mooie muziek zonder grote verrassingen. Alleen in opus 32 kondigt zich de onmiskenbare exotiek en chromatiek van Szymanowski’s middenperiode aan. Muzikaal interessanter zijn daarom de drie cd’s die door de dames worden volgezongen. Juliana Gondek treft het met de Bunte Lieder op.22, gezongen in het Duits, en de schitterende Liederen van de verliefde Muezzin, die zich qua kwaliteit kunnen meten met Shéhérazade van Ravel. Gondek is duidelijk de senior van deze groep, en dat vertaalt zich in een uitgekiende en goed getroffen interpretatie, gepaard aan een uitstekende techniek, maar ook in een stem die niet meer piepjong klinkt. Zij zingt ook nog de zeven liederen op teksten van James Joyce (in het Engels) en de eerder genoemde Kurpische liederen. Urszula Kryger valt de eer te beurt de prachtige cyclus Liefdesliederen van Hafiz op.24, op teksten van Hans Bethge (in het Duits) te zingen.
Er is ook een tweede cyclus Hafiz – liederen, opus 26, maar die zult u op deze uitgave niet vinden omdat ze met orkestbegeleiding zijn gecomponeerd. Hoewel Kryger als mezosopraan staat geafficheerd heeft ze een sympathiek, jeugdig sopraangeluid dat goed bij deze selectie past. Zij tekent ook nog voor de Vier Gesänge op.41 op teksten van Tagore en de Zwölf Lieder op. 17 op teksten van Dehmel, beide in het Duits gezongen. De vierde cd bevat opnamen van de lichte en hoge sopraan Iwona Sobotka en opent met de schittterende en bepaald niet gemakkelijke coloraturen in de liederen van de Sprookjesprinses op.31. Het grootste deel van deze cd is gewijd aan de volksmuziek waar Szymanowski zich in zijn laatste periode mee bezig hield, de Slopiewnnie op. 46bis, drie Slaapliedjes op. 48 en de Kinderrijmpjes op. 49. De cd’s zijn verpakt in een handzaam kartonnen doosje in zogenaamde wallets . Het bijgevoegde dikke tekstboek is uitstekend verzorgd met complete teksten en de opname is zoals we die van Channel gewend zijn : klasse.

Siebe Riedstra, Luister
september 2004

De Szymanowski Award heeft pianiste Reinild Mees alvast binnen. Een paar maanden geleden ontving de Nederlandse pianiste die prestigieuze Poolse prijs voor haar muzikale pionierswerk. Szymanowski was de belangrijkste Poolse componist na Chopin: hij schreef onder meer vier symfonieën en twee vioolconcerten. Dankzij Mees is nu zijn gehele lied-oeuvre op vier mooie cd’s geboekstaafd: van vroege romantiek tot laat-modernisme. Een van de solisten is Iwona Sobotka, de 22-jarige winnares van het afgelopen Koningin Elisabeth Zangconcours. (CCS 19398)
1 oktober 2004


Karol Szymanowki fut certainement l'un des compositeurs polonais les plus importants de sa génération mais n'atteignit pas la popularité qui aurait dû le rendre familier aux mélomanes de son pays. Le folklore ne commença à l'intéresser vraiment qu'à la fin de sa vie sans qu'il y sacrifie toutefois son inspiration. Résolument moderniste, il fonde en 1905 le groupe Jeune Pologne avec une poignée d'artistes motivés. Ses premières oeuvres sont clairement influencées par le romantisme et le post-romantisme allemand et l'on y retrouve l'ambiance contemplative mêlant la nature aux émotions les plus intérieures, de Chopin, Wagner, Strauss ou Reger. Les perceptions métaphysiques de Scriabine n'y sont pas étrangères et sans doute l'intensité expressive des oeuvres de Szymanowski est-elle souvent proche de l'extase sensuelle tout autant que spirituelle. Ses voyages en Italie, en Sicile et en Afrique du Nord nourrissent son esthétique dont l'orientalisme se fait de plus en plus marquant. Le trouble et l'enthousiasme que suscitent en lui Pelléas et Mélisande, L'Oiseau de Feu et Petrouchka l'attirent sensiblement vers Debussy et Stravinski. Il met en musique les textes poétiques de ses jeunes compatriotes et des Allemands modernistes de son époque tels que Dehmel ou Bierbaum. Son empreinte est flagrante, puisqu'il n'hésite pas à les adapter quand il le faut aux exigences musicales de ses mélodies, originales et colorées. Histoire, mythes, littérature et philosophie s'y inscrivent avec vigueur et raffinement. Il contribue dès 1917, au lendemain de la guerre et de la Révolution russe, à la renaissance d'une musique nationale polonaise issue certes, de l'héritage populaire, mais résolument moderniste. L'intégrale de ses mélodies pour voix et piano rassemblées en un seul coffret (4cds) est l'occasion idéale de faire la connaissance plus approfondie de ce musicien encore peu connu du grand public. La pianiste Reinild Mees accompagne avec puissance et raffinement, comme la musique de Szymanowski l'exige, quatre interprètes d'origine polonaise (un par cd) dont la tout nouvellement célèbre Iwona Sobotka, jeune premier prix du Concours Musical Reine Elisabeth de Belgique 2004 (CMIREB, session chant) ! On retrouve ici avec plaisir sa voix aérienne et éclatante, toute pleine de jeunesse et de candeur, qui gagnera certainement en maturité. Le ténor Piotr Beczala impose sa voix douce et chaude, mais un peu monotone malgré sa présence enveloppante et caressante. En dépit d'un vibrato excessivement prononcé, la soprano Juliana Gondek investit d'émotion un panel de mélodies vives et bucoliques, tout comme la mezzo-soprano Urszula Kryger, au beau timbre frémissant mais légèrement monocorde, interprète les textes plus tragiques des poètes allemands.

Signalons encore la sortie chez Ambroisie du double CD du CMIREB de Chant 2004 (AMB 9956) où vous réécouterez nombre des meilleures prestations de cette session et bien sûr celles de... Iwona Sobotka !

Isabelle Françaix, Bruxelles
1 juillet 2004

* * * * *
La obra para voz y piano de karol Szymanowski (1882-1937) se sitúa bajo el signo de la extrañeza y la lejania : es una búsqueda de horizontes fantásticos y fuera de lo cotidiano, con la que el autor parece querer exorcizar la realidad más cercana y evadirse de ella. Su primer periodo creador está marcado por la lección del romanticismo tardío alemán (Strauss, Wolf, Reger), lo que sería objeto de fuertas críticas en los círculos musicales de su país. Alrededor de 1914, el compositor vuelve su mirada hacia Oriente. En esta época escribe algunas de sus piezas más conocidas (Cantos de amor de Hafiz, Canciones de una princesa de un cuento de hadas y Cuentos de un muecin enamorado).
A partir de 1920, Szymanowski muestra un creciente interés por el folclore polaco, que coincide con una mayor transparencia de su escritura. Pero aquí también, como apuntan los inteligentes comentarios del disco, prevalece una actitud de distanciamiento, más desriptiva que de identificación en los materiales escogidos. Y tampoco el músico pierde el gusto por las elecciones poéticas inhabituales (Tagore, Joyce…).
Muy loable la decisión de recoger en cuatro discos compactos la integral para voz y piano de Szymanowski por lo atrevido de la propuesta y por la calidad de las piezas grabadas. La tarea corre a cargo de cuatro excelentes solistas vocales (uno por cada disco), mientras que el acompañamiento pianístico es protagonizado en todos los casos por la refinada Reinild Mees.
16 0ctober 2004

Ook de meest fervente leden van de vereniging Vrienden van het Lied, die Schubert, Brahms en Fauré tot in de kleinste uithoeken van Nederland laat klinken, zullen hiervan opkijken. Wat een muzikale rijkdom en wat een buitengewone veelzijdigheid in de liederen van deze Poolse componist. En wat horen we daarvan in de concertzaal ? Vrijwel niets. De Nederlandse pianiste Reinild Mees, drijvende kracht achter de 20th Century Song Foundation, vroeg vier Poolse zangers of ze met haar de liederen van Karol Szymanowski voor hun rekening wilden opnemen.
Het vocale oeuvre van de belangrijkste Poolse componist uit het begin van de vorige eeuw is een qua stijl afwisselend en boeiend traject. Zanger en luisteraar kunnen hier wel iets van zijn gading vinden. Eerst de lyrische extase in de vroege liederen. Dan de gepassioneerde liedkunst onder Duitse invloed. Iets later de enigszins impressionistisch klinkende muziek met exotische inslag. En uiteindelijk de versobering in liederen, waarmee Szymanowski de volkskunst van zijn vaderland binnen zijn eigen stijl wilde integreren, net als Bartók en de jonge Stravinsky. De muzikale relatie met beiden is evident.
Van de vier door Reinild Mees voorbeeldig begeleide vocalisten stelt alleen Juliana Gondek, met haar vaak flakkerende stem en zwaar aangezette voordracht, enigszins teleur. Het is een ware weldaad hierna naar Urszula Kryger te luisteren. Iwona Sobotka stelt aanvankelijk met haat vlakke uitvoering van opus 31 teleur, maar maakt dat goed met een mooie versie van onder meer ‘Slopiewnie’.
Aad van der Ven

Het is wat je noemt een puur verzamelaarswerk, deze vierdubbel-cd met het complete oeuvre voor stem en piano van de Poolse componist Karol Szymanowski. Want het is niet mis, wat het prestigieuze klassieke label Channel nu weer neerzet. In samenwerking met Stichting Het Twintigste Eeuwse Lied is het volledig liedrepertoire van Szymanowski gedocumenteerd, iets wat nog niet eerder gebeurde. Pianiste is Reinild Mees, de vocalisten de beste Poolse uitvoerders van nú: tenor Piotr Beczala, mezzosopraan Urszula Kryger, sopraan Iwona Sobotka (winnares van het Koningin Elisabeth Concours) en sopraan van Poolse afkomst Juliana Gondek. Het hele project is al beloond met de Szymanowski Award; hoe het vocale oeuvre klinkt, laat deze indrukwekkende cd horen. En tevens welke schitterende ontwikkeling de componist, die stierf in 1937, zijn leven lang doormaakte.

December 2004

Toe maar, alle 122 liederen van de Poolse laatromanticus Karol Szymanowski (1882-1937) zo maar in één vier-cd-box beschikbaar. Een boeiend avontuur, deze liederenbulk, omdat Szymanowski zijn leven lang het lied alle aandacht gaf: we kunnen zijn ontwikkeling van hoogzwangere romanticus tot ontwapenende volkskunstliefhebber op de voet volgen. Met interessante teksten van Poolse dichters, maar ook van buitenlandse auteurs als James Joyce, Dehmel, Tagore, en Bethge. Jammer alleen dat de gezwollen, pathetische en minst pakkende liederen uit de beginperiode op cd 1 worden gezongen door de meest begaafde vocalist in deze collectie (de oersterke, vitale tenor Piotr Beczala), terwijl de volgende cd's met spannender werk door iets minder aansprekende zangeressen (Gondek, Kryger, Sobotka) worden gedaan. Gelukkig blijft ook daar genoeg te genieten over, zeker Gondek, een ervaren sopraan met veel gevoel voor de kruidige, uitgekiende stijl van Szymanowski. Bindende kracht is initiatiefneemster Reinild Mees, die alles stijlvol op piano begeleidt. Een uitzonderlijke uitgave (Channel Classics 19398), met diverse liederen die voor het eerst op schijf staan. (WD)
Dagblad De Limburger
18 oktober 2004

  back to top  

go to the CD projects page